Zakończyły się dwa projekty prowadzone od 2015 roku na Sri Lance. Caritas Polska wsparła dwuletni program stypendialny dla młodzieży i projekt wsparcia grup samopomocowych poprzez system mikrofinansowania.

 Projekt edukacyjny

Nazywam się Perinbanayagam Dilani. Mieszkam z dziadkami, gdyż mój tata zmarł, a mama ponownie wyszła za mąż. Dziadkowie prowadzą małe stoisko z owocami, a ich dochód nie wystarcza na pokrycie codziennych wydatków. Nasz ksiądz proboszcz przedstawił mnie Caritas diecezjalnej Hudec Vanni i zostałam wybrana do programu stypendialnego Caritas Polska. Wcześniej nie miałam możliwości uczęszczać na dodatkowe zajęcia, ani kupić potrzebne książki. Dzięki pomocy Caritas Polska moje życie całkowicie się zmieniło. Jestem wdzięczna za tę nieocenioną pomoc.

Beneficjentami programu stypendialnego było 500 młodych osób z 10 diecezji, które zostały wybrane spośród najbardziej potrzebujących, bez względu na wyznanie, kastę czy pochodzenie. Największą 54% grupę stanowili studenci przygotowujący się do egzaminu na poziomie zaawansowanym (poziom przed-uniwersytecki). Przed przystąpieniem do egzaminu konieczne są dodatkowe zajęcia, które są kosztowne. Drugą najliczniejszą grupą byli studenci uczelni wyższych, 181 osób (36%). Edukacja jest bezpłatna, jednak konieczne jest pokrycie kosztów związanych z zakupem podręczników i innych materiałów, zakwaterowaniem oraz wyżywieniem. Uczniowie kolegium edukacyjnego stanowili 5% beneficjentów. Osoby te zdały egzamin na poziomie zaawansowanym, ale ze względu na niewystarczającą średnią ocen nie mogli ubiegać się o miejsce na  uniwersytecie. Po ukończeniu 3-letniego kolegium absolwenci mają możliwość pracować w szkołach rządowych jako nauczyciele. Około 4% beneficjentów stanowiły osoby uczęszczające do szkół ukierunkowanych na zdobycie konkretnej pracy, które na zakończenie edukacji uzyskały dyplom, natomiast 1% beneficjentów to osoby biorące udział w szkoleniach zawodowych.

Dystrybucja funduszy w poszczególnych diecezjach w przypadku uczniów stacjonarnych odbywała się podczas comiesięcznych spotkań, natomiast studenci uniwersyteccy i kolegium uczęszczający na uczelnie w różnych częściach kraju otrzymywali fundusze na konto. Uczniowie byli zobowiązani przekazywać każdego miesiąca rachunki, które koordynatorzy diecezjalni projektu sprawdzali i przygotowywali raport, a następnie przesyłali do biura centralnego do ponownej weryfikacji. Ponadto osoby nadzorujące projekt w diecezjach spotykały się z nauczycielami, aby sprawdzić postępy w nauce, a także organizowały spotkania dla rodziców i opiekunów, aby uświadomić im, jak ważna jest edukacja oraz pokazać wielką wartość programu stypendialnego.

 Kolejna historia

 Janani Navaratnaraj rozpoczęła drugi roku studiów na uniwersytecie w Jaffna. Janani pochodzi z małej rodziny, ma młodszą siostrę, która uczęszcza do dziewiątej klasy. Jej tata pracuje w hotelu jako kelner, ale zarabia bardzo mało. Mama ma problemy z nerkami i potrzebuje stałej opieki lekarskiej oraz lekarstw, więc większość pieniędzy jest przeznaczana na jej leczenie. Martwi się, że z powodu choroby nie może pomóc swojej rodzinie. Dlatego Janani i jej rodzice są bardzo wdzięczni, że mogą korzystać z programu stypendialnego. Fundusze przeznaczane są na opłacenie zakwaterowania w hostelu. Jest to dla nich ogromne wsparcie. Janani dokłada wszelkich starań, aby mieć jak najlepsze wyniki w nauce, gdyż w przyszłości chce zdobyć dobrą pracę, aby móc wesprzeć swoją rodzinę. Jest pewna, że uda jej się osiągnąć ten cel.

Zapewnienie środków utrzymania

Celem projektu mikrofinansowania było wsparcie grup samopomocowych we wszystkich 13 diecezjach w uzyskaniu niezależności, aby mogły uczestniczyć w rozwoju swoich lokalnych wspólnot, wzmocnienie odnawialnego funduszu kredytowego w celu wsparcia przedsięwzięć beneficjentów, a także promocja nawyków oszczędzania i poprawa zarządzania finansami przez grupy samopomocowe. Wybrano społeczności najuboższe i marginalizowane, a kierowano się takimi kryteriami jak gospodarstwa domowe, gdzie kobieta jest głową rodziny, rodziny z osobami niepełnosprawnymi oraz te, w których większość stanowią dziewczynki. Łączna liczba beneficjentów projektu to 2111 osób ze 180 grup samopomocowych.

Każda grupa samopomocowa otrzymała 600 000 rupii od Caritas diecezjalnej, aby stworzyć odnawialny fundusz kredytowy, dzięki któremu członkowie grup mogli otrzymać drobne pożyczki na założenie bądź rozwój działalności przynoszącej dochód. Wybrani beneficjenci przed otrzymaniem mikropożyczki zostali przeszkoleni w sektorze, który wybrali jako ich pole działania, a szczególnie z przygotowania biznes planu. Następnie musieli opracować biznes plan, w którym wyjaśniali, w jaki sposób fundusze otrzymane wpłyną na polepszenie prowadzonych przez nich działalności. Biznesplan był przesyłany do koordynatora diecezjalnego, który przekazywał go do diecezjalnej jednostki monitorującej. Jednostka ta dokonywała oceny i podejmowała decyzję o wysokości mikropożyczki, biorąc pod uwagę rentowność biznesu oraz dostępność funduszy, szczególnie w ramach funduszu odnawialnego. Beneficjenci sami wybierali sektor, ale pierwszeństwo dawano tym, którzy wybierali sektor, w którym mieli doświadczenie i który pozwolił im zdobyć środki utrzymania. Największa liczba beneficjentów (36%) otrzymała mikropożyczkę na prowadzenie małego przedsiębiorstwa. Pozostałe sektory to: ogródek przydomowy (21%), hodowla drobiu (14%), hodowla zwierząt (10%), krawiectwo (9%), rękodzieła i wyrób cegły (4%), uprawa ryżu (3%) i rybołówstwo (2%).

Łączne wsparcie ze strony Caritas Polska wyniosło 261 tys. 768 euro.