Pod koniec września odbyła się wizyta studyjna partnerów z Ukrainy w Dziale Wsparcia i Pomocy Rodzinie w jednym z Ośrodków Pomocy Społecznej w Warszawie. Wizyta miała miejsce w ramach realizacji wspólnego projektu Caritas Polska i Caritas Ukraina pt. „Utworzenie centrum wsparcia rodziny jako modelu integracji osób przesiedlonych i społeczności przyjmujących na Ukrainie”, współfinansowanego ze środków MSZ RP.

W czasie spotkania zostały przedstawione programy, jakie realizuje Ośrodek na rzecz rodzin oraz odbyły się spotkania z asystentami rodziny. Dało to możliwość dopytania o praktyczne szczegóły, takie jak: metodologię pracy, formy dokumentacji sprawozdawczej, typy grup beneficjentów oraz formy pracy z rodzinami.

Koordynator projektu z Ukrainy podzielił się swoimi wrażeniami: „Najbardziej zaskoczony byłem odmiennym podejściem. U Was, w Polsce rodziny wolą indywidualną pracę i konsultacje. Na Ukrainie sytuacja jest kompletnie odmienna. U nas, żeby osoba, czy rodzina zaufała i skorzystała z indywidualnej rozmowy, muszą najpierw przyzwyczaić się do grupy. I tylko wtedy, kiedy zobaczą, że mogą spokojnie mówić o swoim bólu i nikt tego przeciwko nim nie wykorzysta, a nawet wesprze, wtedy zaczynają się otwierać. Jak ja żartuję – u nas to wsparcie działa z nóg na głowę – czyli od pracy grupowej do prowadzenia indywidualnego”.

Dodaje: „Jeszcze jedną różnicą są oczywiście typy problemów. U nas nie ma tego czasu na 6-miesięczne rozpoznanie problemu i prowadzenia rodziny przez 2-3 lata.  W Polsce Asystent Rodziny prowadzi przez ten czas tylko 10 rodzin! Wiem, i rozumiem, że jest to skuteczne. Ale my w naszym projekcie nie możemy sobie na to pozwolić. Tysiące beneficjentów wśród prawie 2 milionów wewnętrznych uchodźców, którzy nagle stracili wszystko,  oprócz tego potrzebujące, miejscowe rodziny, w tym rodziny, które straciły bliskich wskutek wojny – to inny poziom i skala wyzwań, z którymi nasi Asystenci Rodziny spotykają się na co dzień.

Na podsumowanie wizyty Maksym Bondarenko powiedział: „Jestem pod wrażeniem przyjęcia, skali działań, porządku i organizacji pracy.  Najpierw uświadomiłem sobie, jak dużo jeszcze mamy do zrobienia, ale i na pewno już wiem, że jesteśmy na dobrej drodze. Otuchy i pewności dodało to, że polscy koledzy do takiego poziomu świadczenia usług dochodzili ponad 10 lat, my rozpoczęliśmy drogę”.

Projekt jest współfinansowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.