Miliony Syryjczyków opuściło swe domy z powodu wojny. Wielu na pontonach przeprawiło się do Europy, jeszcze więcej z nich uciekło do pobliskich krajów, w tym do Jordanii. Traktujemy ich jak masę ludzi, bliżej nieokreśloną grupę osób nazywanych po prostu uchodźcami. Od czasu do czasu uronimy łzę nad losem zmarłego chłopca wyrzuconego przez morze na brzeg. Innym razem część z nas oburzy się widząc młodych, dobrze ubranych mężczyzn ze smartfonami, zmierzających do bogatych Niemiec czy Szwecji… Obrazy te szybko jednak się zatrą i wrócimy do codzienności. Codzienności, która jest tak bardzo odległa od historii Zahira, którą tu przytoczę.
