W 2018 roku Caritas zrealizowała drugi moduł projektu pomocy humanitarnej dla Kurdystanu współfinansowanego ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. W ramach projektu nieśliśmy bezpłatną pomoc zdrowotną, w tym ginekologiczną, dla przesiedleńców i lokalnej ludności.

Irak nadal jest krajem potrzebującym pomocy humanitarnej. Spośród ogółu 6,7 miliona osób potrzebujących pomocy ponad 3 miliony to osoby poniżej 18 roku życia, a podobne 3,3 miliona to kobiety i dziewczęta.

Projekt polegał na zapewnieniu ludności przesiedlonej (uchodźcom wewnętrznym i syryjskim) oraz ludności lokalnej szerokiego zakresu bezpłatnych usług medycznych w 2 klinikach stacjonarnych w Erbilu (Ozal City) i Dohuku (Dawoodia). W ramach projektu w prowincji Dohuk działała również klinika mobilna. W 2018 r. usługi medyczne dotarły do ponad 17 tys. pacjentów.

Dzięki projektowi w Erbilu oraz Dohuku dostępne były podstawowe usługi medyczne: podstawowa opieka zdrowotna, usługi laboratoryjne, profilaktyka, konsultacje w zakresie zdrowia psychicznego, konsultacje ginekologicznych, opieka przedporodowa, a także badania przesiewowe i wsparcie żywieniowe.

Zespół mobilny pracował natomiast w odległych lokalizacjach, zapewniając usługi medyczne potrzebującym, którzy nie są w stanie dojechać do przychodni stacjonarnej. Lekarze, leki, małe laboratorium i karty pacjenta – to wszystko wożą ze sobą. Wszystko czego potrzebują do pracy to budynek. Najlepiej z bieżącą wodą.

W ramach projektu w 2018 roku:
  • Udzielono podstawowej opieki medycznej przesiedleńcom wewnętrznym, uchodźcom i ludności lokalnej. W ramach projektu przeprowadzono 17 140 wizyt.
  • Zapewniono dostęp do opieki ginekologicznej, przedporodowej i poporodowej kobietom-pacjentkom klinik w Erbilu i w obozie Dawoodia. Łącznie przeprowadzono 1 296 wizyt.
  • Wśród matek zamieszkujących obóz Dawoodia przeprowadzono szereg szkoleń przygotowujących je do narodzin i opieki nad dzieckiem. Łącznie przeszkolono 109 kobiet w zakresie karmienia piersią, rozpoznawania oznak ciąży, higieny przy menstruacji, odżywiania podczas ciąży, spania podczas ciąży, depresji poporodowej, dolegliwości poporodowe, badania medyczne podczas ciąży oraz ćwiczenia podczas ciąży.
  • Wszyscy pacjenci, u których było to wskazane (około 95% przypadków) otrzymali niezbędne leki. Pacjentom przewlekle chorym zapewniono nieprzerwany dostęp do leków oraz regularne wizyty kontrolne, podczas których monitorowano skuteczność i skutki uboczne leczenia.
  • W okresie trwania projektu w obozie Dawoodia zapewniono mieszkańcom całodobową pierwszą pomoc wraz z możliwością transportu karetką do najbliższego szpitala. Pielęgniarze dyżurni przyjęli w tym okresie 1 317 pacjentów, spośród których 264 przetransportowano karetką do szpitala w Dohuku.
  • Rezultatem projektu było też zwiększenie potencjału partnera lokalnego, poprzez zatrudnienie dodatkowego personelu, w tym lekarzy-specjalistów, zabezpieczenie dostępności i rozszerzenie asortymentu leków, oraz pokrycie kosztów funkcjonowania laboratoriów.

Projekt jest współfinansowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. Publikacja wyraża wyłącznie poglądy autora i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.

Artykuł pierwotnie ukazał się na blogu www.bliskiwschod.caritas.pl