W dniu 20 sierpnia 2025 roku siły zbrojne Izraela przeprowadziły szturm na miasto Gaza, będące schronieniem dla blisko miliona wysiedlonych cywilów, z których znaczna część cierpiała już z powodu niedożywienia. Dwa dni później, 22 sierpnia, Organizacja Narodów Zjednoczonych oficjalnie ogłosiła stan klęski głodu na tym obszarze. Skutki działań były już wtedy katastrofalne, co potwierdza śmierć 273 osób, w tym 112 dzieci, z powodu zagłodzenia.
Niniejsze oświadczenie nie stanowi ostrzeżenia, lecz jest ponurym potwierdzeniem doniesień, które organizacje humanitarne przekazywały od miesięcy: ludność Gazy od dłuższego czasu jest celowo sprowadzana na skraj głodu. Sytuacja ta nie jest tragicznym zbiegiem okoliczności, lecz wynikiem świadomych decyzji. Ludność pozbawiona schronienia, środków do życia oraz bezpieczeństwa została pozostawiona na pewną śmierć, na oczach całego świata.
Obecne wydarzenia nie mogą być określane mianem działań wojennych. Jest to systematyczne niszczenie życia cywilnego. Oblężenie Gazy przekształciło się w machinę zagłady, podtrzymywaną przez poczucie bezkarności oraz milczenie, a nawet współudział wpływowych państw. Głód nie jest w tej sytuacji katastrofą naturalną, ale konsekwencją celowej strategii, która obejmuje blokowanie dostaw pomocy humanitarnej, bombardowanie konwojów z żywnością, niszczenie infrastruktury oraz odmawianie zaspokojenia podstawowych potrzeb ludności.
Caritas Internationalis jest naocznym świadkiem tego horroru. Cywile, w przeważającej mierze dzieci i kobiety, są celowo głodzeni, bombardowani i zabijani. Wpływowe rządy, korporacje oraz międzynarodowe koncerny przyczyniły się do tej katastrofy, udzielając wsparcia militarnego, pomocy finansowej i osłony dyplomatycznej. Ich milczenie nie jest aktem neutralności – stanowi przyzwolenie. Międzynarodowe społeczności ograniczają się do wyrażania zaniepokojenia i ponawiania ogólnikowych wezwań, co stoi w sprzeczności z realnymi potrzebami. Te podwójne standardy służą jedynie zyskaniu czasu na kontynuację działań destrukcyjnych.
Caritas Internationalis postrzega sytuację w Gazie jako świadomy atak na ludzką godność oraz dowód na upadek porządku moralnego, przywództwa, odpowiedzialności i samego człowieczeństwa. W świetle inspiracji Ducha, który nas prowadzi, Caritas Internationalis w najostrzejszych słowach potępia wszystkie te czyny i zaniechania. Stanowią one jawne lekceważenie fundamentalnych wartości i zasad człowieczeństwa oraz wyraźne naruszenie prawa międzynarodowego, międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa praw człowieka, a także licznych postanowień Konwencji ONZ, w tym Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa.
Jak przypomina nam papież Franciszek w encyklice Fratelli Tutti: „Albo wszyscy będziemy ocaleni razem, albo nikt nie zostanie ocalony”. Pismo Święte zobowiązuje nas: „Otwórz usta dla niemego” (Księga Przysłów 31:8) oraz „Czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i mnie nie uczyniliście” (Ewangelia wg św. Mateusza 25:45).
Caritas Internationalis stawia następujące żądania:
- Natychmiastowe i trwałe zawieszenie broni.
- Nieograniczony dostęp pomocy humanitarnej w celu zakończenia głodu i zapewnienia opieki.
- Uwolnienie wszystkich zakładników i osób arbitralnie zatrzymanych.
- Rozmieszczenie sił pokojowych ONZ w celu ochrony ludności cywilnej.
- Ochrona wszystkich cywilów, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci, kobiet i osób starszych.
- Pociągnięcie do odpowiedzialności wszystkich sprawców i ich wspólników przed sądami krajowymi oraz międzynarodowymi.
- Pełne wdrożenie opinii doradczej Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z 19 lipca 2024 roku, które obejmuje
– Zakończenie bezprawnej obecności Izraela na Okupowanych Terytoriach Palestyńskich.
– Zaprzestanie działalności osadniczej i ewakuację osadników.
– Zapewnienie odszkodowań.
– Wymaganie od państw odrzucenia tej bezprawnej sytuacji.
– Nakazanie organom ONZ podjęcia konkretnych kroków w celu zakończenia okupacji.
Głód w Gazie jest testem moralnej prawości, którego zbyt wielu nie zdało. Głodzenie ludności stanowi profanację życia. Milczenie w obliczu tej sytuacji czyni człowieka współwinnym.
Caritas Internationalis wzywa wszystkich ludzi wiary i sumienia do podniesienia głosu, wywierania presji na swoje rządy oraz domagania się sprawiedliwości. Świat obserwuje. Historia odnotowuje. A Gaza czeka nie na słowa, lecz na ratunek.
