Copyright LUMO Project (Big Book Media) / FreeBibleimages

Wrzucamy ziarno w ziemię

Zaciśnięte pięści pojawiają się zamiast oczekiwanego uśmiechu i podziękowań. Innym razem trafiają się przykre wypowiedzi w miejsce zrozumienia i chęci współdziałania. Takie zachowania mogą obserwować posługujący na stałe osobom przewlekle chorym, niepełnosprawnym lub długotrwale dotkniętym nieszczęściami. Odnosząc się z miłością do innych w pierwszych poruszeniach serca spodziewalibyśmy się pochwały, przyjęcia i niewybredności. Jednak osoba otaczana troską sama decyduje na ile oraz w jakim czasie okaże wdzięczność.

Podczas niedawnej rozmowy z doświadczonym duszpasterzem osób niepełnosprawnych przypomniałem sobie wiele sytuacji, które wpisywały się w podobny schemat. Jak stwierdził mój rozmówca, w większości tych przypadków potrzebujący pomocy swoim zachowaniem stawia pytanie: „Na ile szczery jest twój dar?” oraz „Na ile prawdziwa jest twoja miłość?”

Przeczytaj całość w serwisie dla wolontariuszy Caritas w Polsce: Myśl i SŁOWO – rozważanie na niedzielę, 14 czerwca 2015 r.

ks. Marek Dec